Mały Wolontariat: mało roboty, wielka sprawa 
Dla kogo
Dla młodych ludzi i studentów
Szlachetna Paczka może być wolontariatem aspiracyjnym — miejscem zdobywania doświadczenia, rozwijania kompetencji i uczenia się pracy z ludźmi. To również wartościowe doświadczenie, które zostaje z człowiekiem na lata i może stać się ważnym elementem dalszej drogi zawodowej.
Dla rodziców i nastolatków
Wolontariat może stać się wspólnym doświadczeniem rodziców i nastolatków. Dzięki temu młodzi ludzie wcześniej uczą się odpowiedzialności, relacji i wrażliwości na drugiego człowieka. Pomaganie razem pozwala odkrywać światy, których często nie widać w codziennym życiu.
Dla starszych i empatycznych osób
Starsze osoby często najlepiej rozumieją innych starszych ludzi. Mają więcej czasu, empatii i doświadczenia życiowego, dzięki czemu potrafią budować wyjątkowe relacje. To również przestrzeń, w której mogą dalej czuć się potrzebni i ważni dla innych.
Dla młodych i ich rozwoju
Taki wolontariat może być również doceniany przez szkoły i środowiska edukacyjne. Działalność społeczna wykonywana razem z rodzicem pokazuje zaangażowanie, odpowiedzialność i rozwój młodego człowieka. To projekt dla rodzin, które chcą świadomie rozwijać swoje dzieci.
Dla mam działających zdalnie
Wiele działań w Szlachetnej Paczce można organizować telefonicznie i zdalnie. Dzięki temu również mamy przebywające w domu z dziećmi mogą angażować się w koordynowanie pomocy, kontakt z ludźmi oraz organizację działań prowadzonych przez internet i telefon.
Dla osób pracujących zawodowo
Wolontariat może być ważną odskocznią od codziennego tempa pracy i sposobem na odzyskanie poczucia sensu. Po pracy można zrobić coś dobrego, spotkać ludzi i realnie pomóc drugiemu człowiekowi, budując przy tym wartościowe relacje i doświadczenia.
Dla rodzin
Szlachetna Paczka może angażować całe rodziny we wspólne pomaganie. Wspólne dostarczanie paczek, organizowanie pomocy i spotkania z rodzinami stają się nie tylko wolontariatem, ale również budowaniem relacji, wspólnego czasu i odpowiedzialności za innych ludzi.
Szlachetna Paczka: sztuka kochania
Fundament Szlachetnej Paczki: miłość wzajemna
Nie sztuką jest kochać. Sztuką jest tak kochać, żeby ten, którego kocham też potrafił kochać. Na tym właśnie polega miłość wzajemna.
Pomoc, która odbiera człowiekowi siłę, sprawczość i chęć do działania,
może stać się pomocą niemądrą. Dlatego w Szlachetnej Paczce wierzymy w pomoc, która budzi godność, relacje i impuls do zmiany.
Najważniejszą rzeczą na świecie jest miłość wzajemna – to ona nadaje sens relacjom i zmienia ludzi. Szlachetna Paczka od początku była procesem uczenia się, jak mądrze pomagać. Jak spotykać ludzi doświadczających biedy, słuchać ich historii i odpowiadać na ich prawdziwe potrzeby.
Bo bieda ma wiele twarzy. A prawdziwa pomoc zawsze zaczyna się od
spotkania z człowiekiem.
kS. Jacek WIOSNA Stryczek, czyli twórca Szlachetnej Paczki
Miłość wzajemna jest sztuką
Nie każda pomoc naprawdę pomaga w biedzie
Początki Szlachetnej Paczki nauczyły nas, że pomoc może zarówno wspierać człowieka, jak i go demoralizować.
W pierwszym roku działania testowaliśmy comiesięczne paczki dla rodzin w potrzebie. Bardzo szybko okazało się jednak, że regularna pomoc zaczęła być traktowana jak dodatkowy dochód.
Jeden z wolontariuszy powiedział:
„Zanoszę paczkę i nawet nastolatkom nie chce się wstać, żeby ją odebrać”.
Wtedy zrozumieliśmy, że pomoc, która odbiera człowiekowi siłę i motywację do zmiany, może wyrządzać więcej szkody niż dobra.
Dlatego w Szlachetnej Paczce uczymy się pomagać mądrze. Nie chodzi tylko o dawanie rzeczy, ale o takie pomaganie, które budzi godność, relacje i chęć do życia.
Bo nie sztuką jest kochać. Sztuką jest tak kochać, żeby drugi człowiek również potrafił kochać.
Czym jest prawdziwa bieda
Uczyliśmy się, że trzeba szukać prawdziwej biedy.
Bo są ludzie, którzy nauczyli się eksponować swoje deficyty po to, żeby na nich zarabiać. To również może stać się pewnego rodzaju biznesem.
Prawdziwa bieda bardzo często wygląda inaczej. Człowiek naprawdę biedny często nawet nie umie poprosić o pomoc. Nie wie, jak to zrobić.
Dlatego w Szlachetnej Paczce najważniejsze jest spotkanie, rozmowa i poznanie prawdziwej historii człowieka
Nie każda prośba oznacza prawdziwą potrzebę
Pamiętam (ks. Jacek) eksperyment jednego z moich studentów medycyny. Na ulicy Grodzkiej w Krakowie przykrył się szmatą i udawał żebrzącą osobę. W ciągu dwóch godzin zebrał około dwustu złotych.
To pokazało nam, że niektórzy ludzie bardzo dobrze nauczyli się wzbudzać współczucie.
Jeżeli po kilku sekundach rozmowy czujemy natychmiastowy przymus pomocy, czasami możemy mieć do czynienia z kimś, kto profesjonalnie nauczył się prosić.
Dlatego prawdziwa pomoc wymaga mądrości, uważności i poznania człowieka.
Prawdziwa bieda często przychodzi nagle
Ciężka choroba, choroba dziecka, utrata pracy czy samotna starość — to sytuacje, które potrafią nagle zburzyć całe życie.
Koszty leczenia rosną, trzeba zrezygnować z pracy, pojawia się bezradność i lęk.
I właśnie takim ludziom najtrudniej jest prosić o pomoc.
Pomagać mądrze
Jednym z ważnych celów Szlachetnej Paczki jest to, że pomoc nie może demoralizować.
Nie chodzi tylko o wysyłanie pieniędzy, ale o budowanie relacji, odpowiedzialności i miłości wzajemnej.
Bo każdy człowiek ma prawo do normalnego życia — ale prawdziwa pomoc powinna dawać siłę, a nie uzależniać.
Szlachetna Paczka uczy sztuki życia
Szukasz biedy, uczysz się i wychodzisz ze swojej strefy komfortu. Wychodzisz tam, gdzie normalnie by cię nie było, bo ludzie często uciekają od biednych — boją się, że będą od nich czegoś chcieli.
Tutaj jest odwrotnie. To ty idziesz do człowieka w potrzebie.
Musisz być jednocześnie asertywny i empatyczny. Musisz rozumieć biedę, ale równocześnie umieć stawiać granice, bo kiedy ktoś jest w potrzebie, może bardzo dużo oczekiwać.
I właśnie dlatego Szlachetna Paczka jest przede wszystkim budowaniem relacji oraz poznawaniem człowieka.
Diagnoza biedy i impuls do zmiany
Poznawanie człowieka i słuchanie go jest bardzo ważne. Kiedy już znajdziemy osobę w potrzebie, następnym krokiem jest zdiagnozowanie tej biedy i zobaczenie, co naprawdę możemy zrobić.
Szlachetna Paczka oczywiście pomaga materialnie, ale przede wszystkim ma być impulsem do zmiany.
Wartość materialna paczki niewątpliwie przynosi ulgę rodzinie czy osobie w potrzebie, ale równocześnie ma być czymś więcej — impulsem, który daje człowiekowi siłę, nadzieję i poczucie godności.
Dlatego trzeba umieć słuchać.
Pamiętam (ks. Jacek) jeszcze z Krakowa takie historie.
Było małżeństwo z dziećmi — bardzo biedni ludzie, właściwie na granicy nędzy, ale jednocześnie bardzo zadbani. Wolontariusz zapytał ich:
„Jakie macie marzenie?”
Odpowiedzieli, że marzą o obrączkach, bo wzięli ślub, ale nigdy nie było ich na nie stać. Darczyńca ufundował im obrączki.
Innym razem kobieta powiedziała:
„Mój stary nie ma w czym chodzić. Jak on wygląda…”
Darczyńca ufundował temu panu garnitur. Nagle stał się elegancki.
Starsza pani dostała szlafrok i powiedziała:
„No to teraz wyglądam jak prawdziwa kobieta”.
Inna starsza kobieta dostała płaszczyk i mówiła:
„Teraz to jak paryżanka idę do kościoła”.
To właśnie są takie impulsy do zmiany.
Trafiona i konkretna pomoc
Jeżeli bieda jest dobrze zdiagnozowana, to naprawdę można wiele zainwestować i skutecznie pomóc.
Poznając potrzeby rodziny, można zorganizować bardzo konkretną pomoc dla danej osoby. Czasami jest to pomoc medyczna, czasami można coś wyremontować. Innym razem można zorganizować używane urządzenia domowe lub inne rzeczy, które naprawdę poprawiają komuś los.
Można zrobić wiele różnych rzeczy — ważne, żeby pomoc była trafiona.
Wolontariat uczy także wyjścia ze swojego świata oraz jednoczesnej empatii i asertywności. Uczy również słuchania i przyjęcia tego, że ludzie żyją inaczej.
Bo świat ludzi dobrze sytuowanych nie jest jedynym światem, jaki istnieje.
Wdzięczność i wzajemność
Ale ja
nic nie mam!
Prawdziwa bieda
Ale ja
już nie marzę
